한사람만을

언제부터였는지 잊었어요

내가 왜 이러는지 난 모르죠

하루는 길기만 하고 끝이 없는데

어떻게 또 아침이 오는건지 난 모르죠



어쩔 수가 없어요 아무것도 못하고

이 더딘 시간을 지켜봤죠 어디에 있는지

무엇을 하는지 오직 한 사람만을 생각하고 있기에



이래서는 안 되는걸 난 알아요

사랑할 수 없다는 걸 알고 있죠

나의 서툰 고백이 그대를 더

아프게 할 뿐이라는 걸 난 알아요 알고 있죠




그런 줄 알면서도 어쩔 수가 없네요

그저 그 모습만 떠오르죠

두 눈을 감아도 다시 눈을 떠도

오직 한 사람만을 생각하고 있기에



한순간도 지울 수 없는 그 모습을

난 그저 난 그대만을 생각하죠



ฉันลืมไปแล้วว่ามันเกิดขึ้นเมื่อ

ไหร่ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงกลายเป็นแบบนี้

วันเวลานับวันดูเหมือนยิ่งยาวนานขึ้น

และไม่มีทีท่าว่าจะจบสิ้น แล้วเช้าวันใหม่จะมาถึงได้อย่างไรหล่ะ

ฉันไม่รู้เลยจริงๆ.....ฉันทำอะไรไม่ได้เลย

ไม่ได้ทำอะไรสักอย่างได้แต่เฝ้ามองวันเวลา

ที่หมุนไปอย่างช้าๆเธออยู่ไหน...เธอทำอะไรอยู่..

เพราะว่าสิ่งที่ฉันคิดถึงก็มีแค่เรื่องของคนคนเดียวฉันรู้.....

ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้ฉันรู้.....ว่าฉันไม่อาจรักเธอคำสารภาพของฉัน

มันอาจจะทำให้เธอเจ็บปวดมากไปกว่านี้ฉันรู้.....

ฉันรู้.....ฉันรู้.... ฉันทำอะไรไม่ได้เลย

ฉันทำได้แค่คิดถึงเธอเท่านั้นถ้าหากว่าฉันหลับตาลง

หรือลืมตาขึ้นอีกครั้งฉันก็ยังคิดถึงเพียงแค่เรื่องของ

คนคนเดียวอยู่ร่ำไปความทรงจำที่ฉันเอง

ไม่สามารถลบมันออกไปได้แม้แต่วินาทีเดียว

ฉันยังคงคิดถึงเธอคิดถึงเธอ.....ฉันทำอะไรไม่ได้เลย....

ไม่ได้ทำอะไรสักอย่างได้แต่เฝ้ามองวันเวลา......

ที่หมุนไปอย่างช้าๆเธออยู่ไหน...เธอทำอะไรอยู่...

เพราะว่าสิ่งที่ฉันคิดถึงก็มีแค่เรื่องของคนคนเดียว......

เพราะว่าฉันคิดถึงแค่คนคนนั้นเพียงคนเดียว........