วันจันทร์ที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2551

การประยุกต์ใช้ ICT ในสภาวการณ์ปัจจุยัน


จากปัญหาโลกร้อนในปัจจุบัน ทำให้มนุษย์ต้องประสบกับปัญหาต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นอุณหภูมิของโลกที่จะสูงขึ้นเรื่อยๆ และสภาวะแห้งแล้งที่กำลังจะตามมา เทคโนโลยีที่เจริญก้าวหน้าก็เป็นส่วนหนึ่ง ที่ทำให้เกิดภาวะโลกร้อน

... แล้ว เราจะหยุดโลกร้อนได้อย่างไร ? ....

เพราะในปัจจจุบันที่โลกร้อนขึ้น ความต้องการที่จะใช้เทคโนโลบีที่จะช่วยบำบัดความร้อนก้มีมากขึ้นด้วย ทั้งนี้ ยังรวมถึงความต้องการทางน้ำมัน ซึ่งเป็นทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด และปัจจุบันก็มีราคาสูงมากจนน่าตกใจ

หากปล่อยไว้แบบนี้โลกของเราอาจจะต้องเผชิญกับปัญหา วิกฤตการณ์ต่างๆมากมาย ดังนั้นมีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่จะสามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้ ก่อนที่จะสายเกินไป

สิ่งที่เราพอจะทำได้ตอนนี้คือ พยายามลดการผลิตก๊าซเรือนกระจก และเนื่องจากเราทราบว่าก๊าซดังกล่าวมาจากกระบวนการใช้พลังงาน การประหยัดพลังงานจึงเป็นแนวทางในการลดอัตราภาวะโลกร้อนไปในตัว และเรายังสามารถประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในปัจจุบัน เพื่อช่วยให้มนุษย์ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ง่าย ดังนี้

1. เปลี่ยนหลอดไฟ เป็นแบบฟลูออเรสเซนต์
2. ขับรถยนต์ให้น้อยลง เพื่อเป็นการประหยัดน้ำมัน
3. ปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ไม่ได้ใช้
4. หลีกเลี่ยงการใช้ถุงพลาสติกที่ย่อยสลายยาก
5. Recycle ลดขยะในบ้าน อะไรที่นำมาใช้ใหม่ได้ ก็นำกลับมาใช้อีกครั้ง
6. บอกเพื่อนของคุณต่อค่ะ


วันจันทร์ที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2551

한사람만을



언제부터였는지 잊었어요

내가 왜 이러는지 난 모르죠

하루는 길기만 하고 끝이 없는데

어떻게 또 아침이 오는건지 난 모르죠



어쩔 수가 없어요 아무것도 못하고

이 더딘 시간을 지켜봤죠 어디에 있는지

무엇을 하는지 오직 한 사람만을 생각하고 있기에



이래서는 안 되는걸 난 알아요

사랑할 수 없다는 걸 알고 있죠

나의 서툰 고백이 그대를 더

아프게 할 뿐이라는 걸 난 알아요 알고 있죠




그런 줄 알면서도 어쩔 수가 없네요

그저 그 모습만 떠오르죠

두 눈을 감아도 다시 눈을 떠도

오직 한 사람만을 생각하고 있기에



한순간도 지울 수 없는 그 모습을

난 그저 난 그대만을 생각하죠



ฉันลืมไปแล้วว่ามันเกิดขึ้นเมื่อ

ไหร่ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงกลายเป็นแบบนี้

วันเวลานับวันดูเหมือนยิ่งยาวนานขึ้น

และไม่มีทีท่าว่าจะจบสิ้น แล้วเช้าวันใหม่จะมาถึงได้อย่างไรหล่ะ

ฉันไม่รู้เลยจริงๆ.....ฉันทำอะไรไม่ได้เลย

ไม่ได้ทำอะไรสักอย่างได้แต่เฝ้ามองวันเวลา

ที่หมุนไปอย่างช้าๆเธออยู่ไหน...เธอทำอะไรอยู่..

เพราะว่าสิ่งที่ฉันคิดถึงก็มีแค่เรื่องของคนคนเดียวฉันรู้.....

ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้ฉันรู้.....ว่าฉันไม่อาจรักเธอคำสารภาพของฉัน

มันอาจจะทำให้เธอเจ็บปวดมากไปกว่านี้ฉันรู้.....

ฉันรู้.....ฉันรู้.... ฉันทำอะไรไม่ได้เลย

ฉันทำได้แค่คิดถึงเธอเท่านั้นถ้าหากว่าฉันหลับตาลง

หรือลืมตาขึ้นอีกครั้งฉันก็ยังคิดถึงเพียงแค่เรื่องของ

คนคนเดียวอยู่ร่ำไปความทรงจำที่ฉันเอง

ไม่สามารถลบมันออกไปได้แม้แต่วินาทีเดียว

ฉันยังคงคิดถึงเธอคิดถึงเธอ.....ฉันทำอะไรไม่ได้เลย....

ไม่ได้ทำอะไรสักอย่างได้แต่เฝ้ามองวันเวลา......

ที่หมุนไปอย่างช้าๆเธออยู่ไหน...เธอทำอะไรอยู่...

เพราะว่าสิ่งที่ฉันคิดถึงก็มีแค่เรื่องของคนคนเดียว......

เพราะว่าฉันคิดถึงแค่คนคนนั้นเพียงคนเดียว........

วันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2551

นิทานก่อนนอนสำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 1 ขวบขึ้นไป

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีหญิงรูปงามอยู่ 2 นาง นางหนึ่งชื่อว่าเอกมัย นางสองชื่อว่า

อ่อนนุช หรือเรียนสั้นๆว่า อีมัย กะอีนุช พวกหล่อนเหล่านี้ได้เปิดสงครามกับร้านนมแถว

ซอยสดใสอย่างเปนทางการ เมื่อวันที่ 31 ส.ค.2551

ในวันที่เกิดเหตุนั้น หล่อนสองคนได้ไปกินไก่ที่หอ 14 ห้อง209 พวกหล่อนจวกไก่อย่าง

เมามันส์ ขนาดที่ปอปยังต้องอาย หลังจากนั้น อีนุชก้ได้พูดขึ้นมาว่า " เฮ้ย มืง ไปแดกนม

กันเถอะ " ... " เอ้า .. ไปก้อไป " ได้ข่าวว่าช่วงนั้นอีมัยจนมาก จนแบบแดกแกลบ

แต่ด้วยความตะกละอีกแล้ว ที่ทำให้มันต้องไปละลายเงินที่ร้านนม

ทีแรกพวกมันสองคนจะไปกินนมาที่ โคนม แต่เสือกปิด เฮี้ยยย...สัส....เลวได้อีก

หลังจากนัน้จึงเดินต่อไปเรื่อย เพื่อไปสู่จุดหมายใหม่ นั่นคือ ณ.นม แต่ก้แม่งเอ๊ย คนเยอะ

แบบเฮี้ยๆ พวกมันสองคนจึงตัดสินใจไปที่ดูเลย์ สุดซอยนู่น ไปนั่งตบยุงกัน

ตอนนั้นก้อเปนเวลา 4ทุ่มเศษๆ นม และหนมปังเริ่มมา ทีแรกก้แดกกันอย่างอะเร๊ดอะ

ร๊อย หลังๆมาเริ่มอืด อืดเข้า อืดเข้า กลายเปนกะเดือกไม่ลง

จากนั้นอีมัยและอีนุชก้เปิดสงครามกัน เหตุอันเนื่องมาจาก อีนุชมานขี้โกง ให้อีมัยกิน

คนเดียว อีนุชเอาแต่นั่งมอง ในขณะที่อีมัยเสียดายอาหาร ได้แต่ยัดๆๆๆๆ จนในที่สุดมัน

ก้ท้องแดกตาย

หลังจากนั้นอีนุชก้ได้หลบหนีไปตามซอย แต่ก้ตกท่อตรงข้ามร้านป้าอ้วน


.............และแล้ว พาดหัวของหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง



ดับอนาถหญิงนิรนามท้องแตกตายคาร้านนม

ดับอนาถหญิงนิรนามตกท่อตาย สาหร่ายเกาะตรึม..

........ และอื่นๆอีกมากมาย






นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ควรคาดเข็มขัดนิรภัยทุกครั้งที่ขับรถ

วันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2551

TranSport Team ..

ช่วงนี้ รายการตะลอนแดกก๊อยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง เหตุอันเนื่องมาจากความหิวโหยส่วนตัว และส่วนรวมของสมาชิกในทีม เงินทองก้อหายากพออยู่แร้ว แต่ยังต้องมาตะลอนแดกกัน

ตอนนี้สมาชิกในทีม เริ่มหาเป้าหมายที่จะสิงสถิตอยู่ได้แร้ว นั่นคือ ตู้เกม 4 แหลมทองแพกฮวาจอม เล่นกันได้ชั่วกัปชั่วกัลป์ ไม่มีวันตาย เหตุผลก้ออันเนื่องมากจากความเทพของสมาชิกในทีม ที่สามารถทำแต้ใด้ถล่มทลายนั่นเอง

ตลอดเวลาที่สมาชิกในทีมรวมหัวกัน พวกเขาก้อสามารถทำความอับอายขายขี้หน้าได้ตลอดมา และพวกเขาก้อยืนยันที่จะทำต่อไป

หากมีผู้พบเห็นสมาชิกในทีมคนใดคนหนึ่ง ได้โปรดแจ้งศรีธัญญาด่วน เพราะพวกเขาคือบุคคลอันตราย ...